❉᭄͜͡شبکـہ هاے اجتماعے پوریا رضاتبار بالانقیبی❉᭄͜͡

نفسم گرفت از این شهر در این حصار بشکن
در این حصار جادوییه روزگار بشکن
چو شقایق از دل سنگ برآر رایت خون
به جنون صلابت صخره کوهسار بشکن

تو که ترجمان صبحی به ترنم و ترانه
لب زخم دیده بگشا صف انتظار بشکن

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
فریبنده زاد و فریبا بمیرد
شب مرگ تنها نشیند به موجی
رود گوشه ی ، دور و تنها بمیرد
در آن گوشه چندان ، غزل خواند آن شب
که خود در میان غزل ها بمیرد

گروهی بر آنند که این مرغ شیدا
کجا عاشقی کرد ، آن جا بمیرد

◄°l||l°   حبیب °l||l°►

بزن باران بهاران فصل خون است

بزن باران که صحرا لاله گون است

بزن باران که به چشمان یاران

جهان تاریک و دریا واژگون است